Przykładowo: nauka tworzenia masek i lalek z drewna, a także możliwość wskoczenia w ciuchy jednej z bajkowych postaci. Muzeum Pinokia. Warto wybrać się ze swoimi pociechami do Muzeum Pinokia, gdzie możecie dowiedzieć się więcej o drewnianym pajacyku i zobaczyć przepiękną sztukę inspirowaną Pinocchiem. Od momentu powstania parku Ania, Karolina, Agnieszka, Kamil, Piotrek i Iza stanowią jedną z takich paczek znajomych, która spędza ze sobą wolny czas. Wiadomo, że każda paczka znajomych czasem miewa kryzysy i kłótnie. Tego dnia nad wodą było wiele osób. Na piasku niemal że brakowało miejsca do rozłożenia się. Matki pilnowały kąpiące się dzieci, które Napisz opowiadanie z dialogiem. Jeden etap podróży Stasia i Nel. 2010-02-21 13:40:20; Najciekawsza przygoda Stasia i Nel (dam najlepszą odpowiedz) 2009-10-28 19:47:05; przygoda stasia i nel 2010-03-01 15:18:02; kto mi napisze opowiadanie (z ksiazki w pustyni i w puszczy)o dowolnej przygodzie minimum 20 zdan . poprzedzcie ja planem 2009-04-27 Książka „O psie, który jeździł koleją” Romana Pisarskiego powiada o przygodach psa imieniem Lampo, który zwiedził całe Włochy podróżując pociągami. Był to szczęśliwy pies, ale większość jego przygód była smutna. Kiedyś postanowił wyruszyć w kolejną podróż. W drodze powrotnej, gdy już chciał wsiąść do z wykorzystaniem baśni Pinokio 1 I. Nauczyciel dzieli klasę na 5, 6 pięcioosobowych grup. Każdy zespół otrzymuje duży arkusz papieru, kolorowe mazaki (kredki), kolorowy papier do wycinania, klej, nożyczki. Polecenie do pracy w grupach Pinokio, odkąd pojawił się na świecie jako pajacyk, przeżył wiele przygód, przebywał Pinokio - problematyka. „Pinokio” to zabawna i pouczająca opowieść o drewnianym pajacyku, który za wszelką cenę chce zostać prawdziwym chłopcem. Bohater, wystrugany z kawałka drewna, przeżywa rozmaite przygody, które stanowią najczęściej konsekwencje jego błędnych decyzji i sprzeciwu wobec zakazów dorosłych. Pinokio to Pinokio Opowiadanie Jednej Z Przygód. Jednak podczas opowiadania pajacowi coraz bardziej wydłużał się nos. W miarę upływu czasu, kiedy opowiadał, nos stawał się coraz dłuższy, aż. "Akademia Pana Kleksa" Jan… Opis jednej z przygód ,, Pinokia". Kot i Lis namówiają Pinokia żeby szedł do krainy cudów.Pinokio mówi że ma 5 złotych monet i musi je zanieść ojcu i jest nie daleko domu swego ojca. A kot i lis mówią mu tak że jak pudzie z nimi do Krainy cudów to może mieć dwo tysiące więcej. Pinokio zastanowił się i po chwili powiedział Historia pajacyka” to niezwykle pięknie wydana, tłumaczona z oryginału przez Jarosława Mikołajewskiego książka dla osób w każdym wieku! Nie znajdziecie w niej skróconej treści, ułagodzonych wyrażeń czy fabuły. To pozycja, która wiernie przedstawia XIX-wieczną opowiastkę, spisaną w 36 rozdziałach przez Carlo Collodiego. Był dumny z Lampo, że udało mu się wydostać z wyspy, i teraz czekał na jego powrót. Minęło kilka tygodni, a Lampo nie wracał. Wszyscy na stacji żyli w napięciu. Znowu zaczęto wątpić w jego szczęśliwy powrót. Była już późna jesień, gdy jeden z kolejarzy przyniósł Lampo zawiniętego w prześcieradło do biura zawiadowcy. lTC34. Pinokio, otrzymawszy pieniądze od dyrektora Ogniojada, chciał jak najszybciej wrócić do domu, by dać je swojemu opiekunowi. Dżeppetto wiele razy dowodził swojej dobroci – gdy młodzieniec potrzebował elementarz, sprzedał jedyny surdut, by zdobyć pieniądze na książkę. Chociaż drewniany chłopiec nie zawsze zachowywał się rozsądnie, tym razem miał silne postanowienie zmiany swojego postępowania i prędkiego pojawienia się w domu. Słońce świeciło mocno, przedzierając się przez obsypane liśćmi gałęzie drzew. Z głębi niewielkiego lasku dochodziły wesołe śpiewy ptaków. Pinokio cieszył się wspaniałą aurą i zmierzał do celu pogwizdując sobie. Wszystkie troski były tak daleko – miał przecież pięć złotych monet, które tak bardzo pomogą staruszkowi. Może nawet kupi sobie nowy surdut. Nagle Pinokio usłyszał ciche wołanie. Ktoś krzyczał do niego z leśnej gęstwiny. Nie odszedł jeszcze za daleko od teatru dyrektora Ogniojada, więc obawiał się, że ktoś podpatrzył, jak mężczyzna daje mu pieniądze i teraz mu je odebierze. Pinokio był naprawdę przestraszony i już chciał uciekać, gdy pod jego nogami wylądowała rzucona przez kogoś szyszka. „Co robić? Co robić?” – gorączkowo myślał drewniany chłopiec. Wtem z lasu wyłoniły się kukiełki, które podziwiał w czasie przedstawienia. Nie mogły przegapić okazji, by spotkać się z postacią wyrzeźbioną z niezwykłego kawałka drewna. Nowi towarzysze szybko odwrócili uwagę Pinokia od powrotu do domu. Zabrali go ze sobą do jednego z wozów, gdzie znajdowała się niesamowita rzecz – pudełko fantazji. Otwierając je, każdy mógł zobaczyć urzeczywistnienie się swoich największych marzeń. Kukiełki zaproponowały drewnianemu chłopczykowi, by to uczynił. Najpierw musieli jednak przedostać się do wozu w taki sposób, by nie zwrócić niczyjej uwagi. Aktorzy teatru lalek byli w tym całkiem doświadczeni – często opuszczali swoje pokoje, by rozejrzeć się po okolicy (tym bardziej, że często znajdowali się w nowej okolicy). Wkrótce Pinokio mógł zajrzeć do pudełka, o którym mówili mu nowi towarzysze. Kiedy włożył tam swoją drewnianą główkę, poczuł, jakby oblewała go bardzo zimna i gęsta ciecz. Przed oczami zaczęły ukazywać się mu wspaniałe obrazy: nie był już kukłą, ale prawdziwym chłopcem, sprawiającym wielką radość staremu i biednemu stolarzowi. Potrafił nawet wykonywać proste czynności i pomagać w warsztacie. Geppetto wyglądał na naprawdę dumnego. Kukiełki same musiały wyciągnęły głowę Pinokia z magicznego pudełka. Zbyt długie trzymanie jej w środku mogło mieć dla niego fatalne skutki – straciłby świadomość, a więc także kontakt z realnym światem. Wkrótce dyrektor Ogniojad zaczął zwoływać swoją trupę, by wyruszyć w dalszą drogę. Pinokio pożegnał się z przyjaciółmi i również postanowił kontynuować swoją podróż. Powadziła go myśl, że być może kiedyś stanie się prawdziwym chłopcem – zupełnie takim jak w swojej wizji. Polecamy również: Pinokio - plan wydarzeń 1. Wystruganie pajacyka przez Dżepetta 2. Figle Pinokia 3. Aresztowanie Dżepetta. Więcej » Pinokio - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy) Opowieści o przygodach psotnego Pinokia ukazywały się początkowo w odcinkach na łamach gazety dziecięcej „Il Giornale dei Bambini” jako „Historie marionetki” (lata 1881-1883). W 1883 roku wydano powieść pt.: „Le Avventure di Pinocchio” (pol. „Przygody Pinokia”).... Więcej » Pinokio - problematyka „Pinokio” to zabawna i pouczająca opowieść o drewnianym pajacyku, który za wszelką cenę chce zostać prawdziwym chłopcem. Bohater, wystrugany z kawałka drewna, przeżywa rozmaite przygody, które stanowią najczęściej konsekwencje jego błędnych decyzji i sprzeciwu wobec zakazów dorosłych. Więcej » Pinokio - bohaterowie Minęło wiele lat, Pinokio był chłopcem, miał dużo pieniędzy i zaczął szybko rosnąć. Chłopiec, gdy tylko dostał pieniądze od Wróżki, poszedł na targ i kupił sobie i swojemu ojcu piękne, ciepłe zimowe ubrania. Kupił też sporo jedzenia. Zostało mu jeszcze dużo pieniędzy. Postanowił, że odda je potrzebującym ludziom. Gdy szedł do fundacji zajmującej się biednymi osobami i zwierzętami, przed budynkiem zauważył Lisa i Kota. Siedzieli żebrząc o kawałek chleba i trochę pieniędzy. Pinokio chciał przejść obojętnie i nie pomóc chorym i głodnym. Nagle pomyślał -„a gdybym to ja, po wypluciu przez rekina, musiał zostać żebrakiem?”. Stanął i dał Lisowi i Kotu kawałek chleba, który miał w kieszeni swojej nowej kurtki. Lis i Kot jedli, aż im się uszy trzęsły i w wyniku tego zamieszania zwierzęta nie podziękowały chłopcu. Gdy Pinokio miał wejść do budynku, zza drzwi ukazała mu się postać Ogniojada i wszystkich kukiełek z teatru marionetek. Ogniojad był w fundacji, ponieważ grał pięć godzin wcześniej spektakl dla biednych. Chłopiec opowiedział znajomym swoją historię. Kiedy po godzinie rozmów Pinokio wszedł do fundacji, panowała tam ogłuszająca cisza. Na krześle siedziała piękna kobieta o niebieskich włosach. Spytała się go, co tu robi? Chłopiec zrozumiał, że to dobra Wróżka, która prowadzi fundację. Kobieta opowiedziała mu, że mieszka w budynku fundacji, bo odkąd była chora, wszystkie pieniądze wydawała na leki, została jej tylko stara fundacja po ciotce. Pinokio nie wahając się ani chwili, zapytał Wróżkę, czy z nim zamieszka. Czarodziejka początkowo odmawiała, mówiła, że nie powinna nadużywać cudzej gościnności, ale uparty chłopiec nie przestawał jej namawiać, aż w końcu się zgodziła. Gdy Wróżka spakowała swoje rzeczy, wszyscy poszli do domu. Wieczorem Chłopiec poszedł do szkoły na rozdanie świadectw końcowych. Okazało się, że ukończył szkołę z bardzo dobrym wynikiem. Gdy wrócił, czekała na niego wystawna kolacja, którą zjadł ze smakiem. Później bardzo zmęczony poszedł spać. Jak rano się obudził, uznał, że musi pójść do pracy. Po kilku tygodniach szukania zajęcia, Pinokio znalazł pracę u starego muzyka, który prowadził sklep ze starymi instrumentami. Dostawał taką sumę pieniędzy, że zdołał kupić jedzenie, zapłacić rachunki i zostało mu jeszcze na utrzymanie: Świerszczyka, Wróżki, Dżepetta i siebie. Tak mijały kolejne dni Pinokia, który zmienił się na lepsze. Swoim uśmiechem uszczęśliwiał każdego dnia swojego ojca Dżepetta i wszystkich przyjaciół. Natalia B. Spełnione marzenia Największym marzeniem Pinokia było to, aby zostać chłopcem. Tak też się stało, kiedy zmienił swoje postępowanie. Pinokio mówił, śpiewał, skakał i tańczył tak jak wszyscy chłopcy w jego wieku. Pewnego dnia postanowił, że musi odkupić elementarz i jak jego rówieśnicy, pójść do szkoły. Ale jak tu odkupić, kiedy nie ma się ani grosza? Z pomocą przyszedł mu mistrz Ogniojad, którego spotkał pewnego dnia na ulicy. Zatrudnił on chłopca w swoim teatrze marionetek. Ponieważ dzieci bardzo go lubiły, a na jego przedstawienie przychodziły coraz większe tłumy, Pinokio szybko dostał podwyżkę. Za pierwszą pensję kupił elementarz i przybory szkolne, a za następną skompletował ubrania na zimę dla siebie oraz swojego ojca. Gdy rozpoczął się rok szkolny, Pinokio z ochotą poszedł do szkoły. Tam uczył się pilnie przez cały rok. Kiedy rozpoczęły sie wakacje, chłopiec znów zaczął występować w teatrze kukiełek, dzięki temu zarobił tyle pieniędzy, że mógł zabrać ojca w daleką podróż. W drodze Dżepetto poznał panią Izabell, która jechała ze swoim synem Paolo - rówieśnikiem Pinokia. Chłopcy zaprzyjaźnili się bardzo, a i dorośli poczuli do siebie sympatię. Po pewnym czasie Dżepetto i Izabell pobrali się, a Pinokio nie dość, że miał przyjaciela, to również zyskał brata. Odtąd cała czwórka żyła długo i szczęśliwie. Oliwia T. z kl. IV ,,DALSZE LOSY PINOKIA" Dalsze losy Pinokia nie były szczęśliwe, jak się zapowiadały. Chociaż pilnie się uczył i ciężko pracował, w jego domu panowała bieda. Jego ojciec Dżeppetto bardzo się rozchorował. Nie mógł już pracować, bo bolały go ręce. Ludzie ze wsi pomagali im przeżyć. Przynosili jedzenie, drewno do kominka, lekarstwa i ubrania. Kiedy Pinokio skończył szkołę i był już dorosły, postanowił wyruszyć w świat w poszukiwaniu pracy. W porcie dostał się na statek, który pływał po morzu. Chłopiec czyścił tam podłogi, łowił ryby, sprzątał śmieci, ale za to wszystko dostawał marne grosze. Lecz pewnego dnia los się do niego uśmiechnął. Wyłowił w sieci wielką skrzynię pełną złota. Pinokio był bardzo szczęśliwy, że w końcu może wrócić do domu. Na brzegu czekał na niego ojciec, był już bardzo słaby. Chłopiec wezwał lekarza, który wyleczył staruszka. Od tamtej pory Pinokio już nigdy nie opuścił domu i ojca. Pinokio sprawił, że ich życie stało się szczęśliwe i lepsze BARTEK Ż. KL. IV Opowiadanie o dalszych losach Pinokia Pinokio, dzięki swemu dobremu zachowaniu przestał być drewnianym pajacem i stał się chłopcem. Dżepetto pouczał syna, że „-Kiedy złe dzieci zmieniają się w dobre, do ich domu wraca radość i szczęście” i było to prawdą. Od tej pory życie Pinokia i Dżepetta zmieniło się na lepsze. Pinokio był bardzo pilnym, wzorowym uczniem. Dżepetto odzyskał zdrowie i stał się wesołym człowiekiem. Doskonale sobie radził z pracą w drewnie i miał dużo sił, więc postanowił otworzyć warsztat stolarski. Gdy Pinokio był w szkole, Dżepetto pracował w warsztacie, a gdy chłopiec wrócił ze szkoły, pomagał ojcu ucząc się jednocześnie stolarstwa. Dzięki temu zaczęło im się dobrze powodzić. Pewnego dnia odwiedziła ich Wróżka. Gdy zobaczyła, jakie zaszły u nich zmiany, była pełna radości. Pinokio poprosił ją, by z nimi zamieszkała. Wróżka zgodziła się. Po niedługim czasie Dżepetto oświadczył się jej, a następnie odbyło się ich huczne wesele. Stali się wspaniałą rodziną żyjącą w zgodzie i miłości. Wróżka zajmowała się domem, Dżepetto warsztatem, a Pinokio zdobywał wykształcenie i w przyszłości został wspaniałym stolarzem, słynnym na całą okolicę. Bieda do ich domu już nie zajrzała, a zawsze gościła radość, szczęście i miłość. Tak wyobrażam sobie dalsze losy Pinokia, Dżepetta oraz Wróżki. Julia W. kl. IV ,,DALSZE LOSY PINOKIA" Po wielu przygodach i smutnych chwilach Pinokio i Dżeppetto zaczęli nowe wspólne życie. Chłopiec postanowił pilnie się uczyć i pomagać ojcu .Po wielu latach nauki, jako mądry młodzieniec, Pinokio stwierdził, że wykorzysta talent ojca i otworzy sklep z zabawkami. Wiele dzieci w miasteczku chciało mieć którąś z zabawek wykonaną przez Dżeppetta .Były one śliczne i robione z drewna. Pajacyki, klocki, kolejki znikały z półek w ciągu kilku dni. Ojciec z synem nie musieli się już martwić się o pieniądze i jedzenie. Za zaoszczędzone pieniądze pomagali biednym chłopcom, którzy nie mieli rodziców. Pinokio jak dorósł, postanowił zaopiekować się jednym z nich, aby nie zszedł na złą drogę, jak on w dzieciństwie. Pinokio swoim postępowaniem pokazał, że warto być dobrym człowiekiem, bo tylko pracą i dobrocią można osiągnąć swój cel. Mateusz Ż. kl. IV Książka Carlo Collodiego pod tytułem „Pinokio” należy do najbardziej popularnych dzieł literatury dla dzieci. Została przetłumaczona na dwieście czterdzieści języków i chyba nie ma na świecie nikogo, kto nie słyszałby o przygodach niesfornego pajacyka. Wszyscy znamy jego historię, opowieść o spotkaniu z kotem i lisem, o zamianie w osła i pożarciu przez potwora. Ale to nie znaczy, że nie możemy sobie opowiadać nowych przygód Pinokia, tych, które nie zostały opisane w książce! Chciałem przedstawić jedną z takich historii. Wyobrażam sobie Pinokia w chwili, kiedy zamieniony w osiołka musiał występować w cyrku. Doprawdy, występy przed publicznością, to nie jest lekki kawałek chleba. Zwłaszcza kiedy jest się osiołkiem – zwierzęta te są dość nieporadne, a ich kopytka nie nadają się do wykonywania podskoków i innych tego rodzaju sztuczek. A do tego właśnie został zmuszony biedny Pinokio. Bardzo żałował, że nie posłuchał wróżki, która miała zamienić go w chłopca. Zamiast tego ze swoim przyjacielem udał się do Zabawkonii, gdzie trawili cały czas na rozrywkach. Nawet nie zorientowali się, kiedy zamienili się w osły i zamiast mówić, mogli tylko ryczeć! W dodatku Pinokio został porwany i zmuszony do nauki tańca przez groźnego dyrektora cyrku. Było mu coraz ciężej! Wiedział też, że osły szybko się starzeją i groźny mężczyzna z batem wkrótce kupi nowe zwierzątko, by zabawiało widzów. A co się stanie ze stary, zmęczony osiołkiem? Na pewno nic dobrego! Pinokio postanowił więc uciec. Jednak nie był specjalnie mądrym pajacykiem – i pomysł na ucieczkę nie okazał się za dobry. Mianowicie w czasie jednego z występów Pinokio zauważył, że pewien pan zostawił na swoim krześle kapelusz. Myk, myk – sprytny osiołek podbiegł do krzesła, zrobił fikołka i ukradł kapelusz, chowając go w swoim olbrzymim w pysku. Zachwycona jego sztuczkami publiczność niczego nie zauważyła! Pinokio postąpił tak kilkakrotnie – w ten sposób skompletował zestaw ubrań. Składał się on z kapelusza, marynarki, kamizelki i okularów. Niestety, nie miał spodni – w końcu nikt nie zostawiał spodni w cyrku, kiedy wychodził się przewietrzyć! Ale osiołek nie przejął się tym brakiem, tylko przebrał za człowieka. Wyglądał bardzo nieporadnie, ale nie widział tego. Ukradł jeszcze gazetę stróżowi cyrku i stanął na dwóch nogach – zakrył ośli pysk dziennikiem i ruszył do wyjścia z cyrku. Nie pomyślał niestety, że z kopytami na wierzchu i wielkimi uszami wystającymi zza dziennika, zaraz zostanie rozpoznany! Tak też się stało i Pinokio znów musiał występować na scenie. Oczywiście, ostatecznie udało mu się zdobyć wolność – jak to się stało, dowiedzieć się można z książki Carlo Collodiego! Rozwiń więcej