Mieszkania strażaków w służbie państwowej,Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej,Dz.U.2022.0.1969 t.j. 78 równoważnik za brak Strażakowi mianowanemu na stałe przysługuje równoważnik pieniężny, zwany dalej "równoważnikiem za brak lokalu mieszkalnego", jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 75, nie posiadają w miejscu pełnienia służby albo w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie przysługującego im tytułu prawnego oraz nie zachodzi przypadek Objęte mają zostać nim osoby, które uporczywie uchylają się wobec spadkodawcy od obowiązku alimentacyjnego oraz od wykonywania obowiązku pieczy. Co ważne, stwierdzić musi to sąd, a podstawą będą choćby skazania za niealimentację. Trzeba będzie też sprawdzić, czy nie było przebaczenia. Aleksandra Partyk 13.11.2023 1. Policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze TABELA NR 4. Kalkulacja wysokości równoważnika w zamian za umundurowanie (wg normy nr 2 załącznika nr 10 do rozporządzenia 14) dla mianowanych na stałe policjantów-kobiet służby prewencyjnej pełniących służbę w komórkach organizacyjnych właściwych do spraw ruchu drogowego, patrolowo-interwencyjnych, konwojowych, w policji sądowej, w pomieszczeniach dla osób zatrzymanych lub 40 tys. zł za brak mieszkania dla policjanta. Jest decyzja NSA. Komenda policji nie ma prawa domagać się od podwładnego zwrotu pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu 1. Strażak mianowany na stałe otrzymuje równoważnik pieniężny w zamian za umundurowanie, zwany dalej "równoważnikiem", z góry za okres od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca następnego roku, zwany dalej "rokiem zaopatrzeniowym". 2. Strażak w służbie przygotowawczej otrzymuje równoważnik z dołu za okres poprzedniego roku Policjantowi mianowanemu na okres służby przygotowawczej wypłaca się w zamian za przedmioty ubioru wyjściowego i służbowego równoważnik w wysokości 1283,80 zł. 3. Równoważniki, o których mowa w ust. 1 i 2, wypłaca się za okres od dnia 1 kwietnia danego roku kalendarzowego do dnia 31 marca następnego roku, zwany dalej "rokiem Inne orzeczenia o symbolu: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego Inne orzeczenia z hasłem: Policja Inne orzeczenia sądu: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Inne orzeczenia ze skargą na: Komendant Policji do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości Oświadczam, że POSIADAM/ NIE POSIADAM* lokalu mieszkalnego/domu i ubiegam się o przyznanie UcqjJF. Rekomendowane odpowiedzi Gość -praw-phonik Zgłoś Udostępnij Jestem policjantem. W 2008r. złożyłem komisarzowi oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego od roku 1998r. Chciałem się zorientować czy przedawniają się roszczenia o równoważnik za brak lokalu, a jeśli tak to od kiedy należy liczyć przedawnienie. Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-phonik Zgłoś Udostępnij W internecie wyczytałem, że roszczenia nie-cywilnoprawne, jeżeli ustawa je regulująca nie wypowiada się odnośnie ich przedawnienia, nie przedawniają się. Ktoś potwierdzi? Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Załącznik 1. [Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego] Załącznik do obwieszczenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 maja 2020 r. (poz. 946) ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI1) z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego Na podstawie art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r. poz. 360) zarządza się, co następuje: § 1. 1. Równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji nie posiadają: 1) lokalu mieszkalnego przydzielonego na podstawie decyzji administracyjnej; 2) spółdzielczego lokalu mieszkalnego, w tym lokatorskiego lub własnościowego, oraz spółdzielczego lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu; 3) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy lub innych jednostek samorządu terytorialnego, lokalu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych albo pozostającego w zasobach towarzystw budownictwa społecznego; 4) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu innego niż wymieniony w pkt 3, dla którego stawka czynszu za 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu nie jest wyższa od stawki ustalonej przez gminę - dotyczy to również mieszkań o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m2; 5) domu jednorodzinnego, domu mieszkalno-pensjonatowego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji; 6) tymczasowej kwatery. 2. Równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli: 1) utracił lub zrzekł się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego lub domu, o których mowa w ust. 1; 2) otrzymał pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem policjanta przeniesionego do służby w innej miejscowości; 3) jego małżonek otrzymał pomoc, o której mowa w pkt 2; 4) bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym mu normom zaludnienia i znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym; 5) w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej zajmuje lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość lub dom jednorodzinny (część domu) albo spółdzielczy własnościowy lokal mieszkalny będące przedmiotem spadku, jeżeli udział w spadku odpowiada co najmniej dwóm normom zaludnienia. § 2. 1. Wysokość równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wynosi: 1) dla policjanta posiadającego członków rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji - 9,50 zł dziennie; 2) dla policjanta - 4,75 zł dziennie. 2. Kwoty, o których mowa w ust. 1, po dokonaniu corocznej waloryzacji o prognozowany w ustawie budżetowej na dany rok wskaźnik średniorocznego wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, podlegają zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy. 3. Podstawę waloryzacji stanowi kwota równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego obowiązująca w roku poprzedzającym rok, w którym waloryzacja następuje. 4. Wypłaty równoważnika dokonuje w okresach miesięcznych właściwa jednostka organizacyjna Policji. § 3. Ustalenia uprawnień policjanta do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości dokonuje się na podstawie oświadczenia mieszkaniowego, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia. § 4. W razie zbiegu uprawnień policjanta i jego małżonka do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego przysługuje jeden korzystniejszy równoważnik. § 5. Policjant jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić, składając nowe oświadczenie mieszkaniowe, o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienia do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego albo na jego wysokość. § 6. Decyzję o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika pieniężnego wydaje się, jeżeli policjant przestał spełniać warunki, o których mowa w § 1 ust. 1, lub zmienił się jego stan rodziny, albo: 1) otrzymał pomoc na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów; 2) jego małżonek otrzymał pomoc, o której mowa w pkt 1; 3) bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym mu normom zaludnienia i znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym; 4) w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej uzyskał lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość lub dom jednorodzinny (część domu) albo spółdzielczy własnościowy lokal mieszkalny będące przedmiotem spadku, jeżeli udział w spadku odpowiada co najmniej dwóm normom zaludnienia. § 7. Decyzję o zwrocie wypłaconego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wydaje się w przypadku: 1) nienależnego pobrania na skutek niepoinformowania o wystąpieniu zmian lub podania nieprawdziwych danych w oświadczeniu, o którym mowa w § 3, mających wpływ na istnienie uprawnienia do tego równoważnika lub na jego wysokość; 2) uprawomocnienia się decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o przyznaniu równoważnika. § 8. (uchylony). § 9. Organami właściwymi do wydawania decyzji w sprawach przyznawania, odmowy przyznania, cofania albo żądania zwrotu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego są: 1) minister właściwy do spraw wewnętrznych dla Komendanta Głównego Policji i zastępców Komendanta Głównego Policji; 2) Komendant Główny Policji dla: a)3) policjantów pełniących służbę w Komendzie Głównej Policji oraz w Centralnym Pododdziale Kontrterrorystycznym Policji "BOA", b) Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, ba)4) Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Policji, c) komendantów wojewódzkich Policji, d) Komendanta Stołecznego Policji, e) Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie, Komendanta Szkoły Policji w Pile, Komendanta Szkoły Policji w Słupsku, Komendanta Szkoły Policji w Katowicach i Komendanta Centrum Szkolenia Policji w Legionowie, f) dyrektora instytutu badawczego, o którym mowa w art. 4 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji; 3) Komendant Centralnego Biura Śledczego Policji dla policjantów pełniących służbę w Centralnym Biurze Śledczym Policji; 3a)5) Komendant Biura Spraw Wewnętrznych Policji dla policjantów pełniących służbę w Biurze Spraw Wewnętrznych Policji; 4) komendanci wojewódzcy Policji dla komendantów powiatowych (miejskich) Policji oraz policjantów pełniących służbę w komendzie wojewódzkiej Policji; 5) Komendant Stołeczny Policji dla komendantów rejonowych Policji na obszarze Warszawy, komendantów powiatowych Policji na obszarze powiatów, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, oraz policjantów pełniących służbę w Komendzie Stołecznej Policji; 6) komendanci szkół, o których mowa w pkt 2 lit. e, dla podległych im policjantów; 7) komendanci powiatowi (rejonowi, miejscy) Policji dla policjantów pełniących służbę w komendzie powiatowej (rejonowej, miejskiej) Policji, komisariatach Policji i innych podległych im jednostkach organizacyjnych Policji; 8) dyrektor instytutu badawczego dla policjantów pełniących służbę w instytucie badawczym. 2. Decyzje w sprawach przyznawania, odmowy przyznania, cofania albo zwrotu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wydają: 1) w stosunku do emerytów i rencistów policyjnych - organy, o których mowa w ust. 1, właściwe ze względu na miejsce zamieszkania emeryta i rencisty; 2) w stosunku do emerytów i rencistów policyjnych, których ostatnim miejscem pełnienia służby było Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji lub Komenda Główna Policji, zamieszkałych w Warszawie - Komendant Główny Policji. § 10. Równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego w wysokości, o której mowa w § 2 ust. 1, przysługuje od dnia 1 stycznia 2002 r. § 11. Przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie. § 12. Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (Dz. U. poz. 1212 oraz z 2000 r. poz. 777). § 13. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia6), z wyjątkiem § 2 ust. 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. 1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej - sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 2264). 2) W brzmieniu ustalonym przez § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 23 września 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. poz. 1291), które weszło w życie z dniem 9 października 2014 r. 3) W brzmieniu ustalonym przez § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. poz. 565), które weszło w życie z dniem 5 kwietnia 2019 r. 4) Dodana przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 stycznia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. poz. 242), które weszło w życie z dniem 27 stycznia 2018 r. 5) Dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4. 6) Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 5 lipca 2002 r. Załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. WZÓR - OŚWIADCZENIE MIESZKANIOWE DO USTALENIA UPRAWNIEŃ DO RÓWNOWAŻNIKA PIENIĘŻNEGO ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO ORAZ JEGO WYSOKOŚCI Orzecznictwo o prawie do równoważnika za brak mieszkania środa, 01, maj 2013 Wejście w posiadanie lokalu mieszkalnego nie zawsze powoduje utratę uprawnienia do równoważnika za brak takiego lokalu wyjaśnia dr Marek Chrabkowski w glosie do wyroku WSA z dnia 30 czerwca 2011 r., II SA/Wa 935/11. Wejście w posiadanie lokalu mieszkalnego wymienionego w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, zwanym dalej rozporządzeniem MSWiA o równoważniku, jako podstawa odmowy przyznania oraz cofnięcia uprawnień do równoważnika za brak lokalu, utworzyło w orzecznictwie administracyjnym dwie przeciwstawne linie orzecznicze. Pierwsza – dominująca, w którą wpisuje się również glosowane orzeczenie, która zakłada, że wejście w posiadanie lokalu mieszkalnego nie zawsze powoduje utratę uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, zwanego dalej równoważnikiem za brak lokalu. Tak jak w tezie glosowanego orzeczenia, argumentację oparto na założeniu, że skoro policjant jest uprawniony do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o przydziale, a takiego lokalu z zasobów mieszkaniowych Policji mu nie przydzielono, to nie można odmówić mu równoważnika za brak lokalu, jeżeli posiadane przez niego lub członka jego rodziny mieszkanie nie zapewnia przysługujących im norm zaludnienia. Wprawdzie ani w ustawie o Policji, ani w rozporządzeniu MSWiA o równoważniku nie wspomina się na temat wielkości posiadanego lokalu mieszkalnego, to jednak uznano, że w tym przypadku interpretacja przepisów wyłącznie na podstawie wykładni językowej jest niewystarczająca i należy przy ustalaniu uprawnień brać pod uwagę normy zaludnienia przysługujące policjantowi i jego rodzinie. Oraz druga linia orzecznicza, zgodnie z którą wejście w posiadanie lokalu wymienionego w rozporządzeniu MSWiA o równoważniku jest podstawą cofnięcia uprawnień do równoważnika za brak lokalu, i podstawa ta nie jest uzależniona od przysługujących policjantowi i jego rodzinie normom zaludnienia. W uzasadnieniu glosowanego wyroku wskazano jako podstawowy argument, uzasadniający prawo do równoważnika za brak lokalu, pomimo posiadania lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, na okoliczność, że do prawidłowego ustalenia granic prawa do równoważnika za brak lokalu wykładnia gramatyczna nie jest wystarczająca i musi być uzupełniona innymi rodzajami wykładni, przede wszystkim systemową i celowościową. Podobnej argumentacji użyto również we wcześniejszych orzeczeniach sądów administracyjnych. Uzasadniając swoje stanowisko Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Jest to, zdaniem sądu, prawo nie do jakiegokolwiek lokalu, lecz lokalu o powierzchni spełniającej normy zaludnienia lokali mieszkalnych, określone na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, zwanej dalej ustawą o Policji, oraz na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, zwanym dalej rozporządzeniem MSWiA o mieszkaniach służbowych. Jak wynika z dalszej części uzasadnienia glosowanego orzeczenia, przydzielenie lokalu mieszkalnego z zasobów mieszkaniowych Policji jest podstawową formą realizacji prawa do lokalu mieszkalnego na gruncie ustawy o Policji i dopiero w przypadku niemożności zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza w powyższy sposób w grę wchodzą świadczenia zastępcze w postaci równoważnika za brak lokalu lub pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do przekonania, że uprawnienie do przydziału lokalu o odpowiednim metrażu wiąże się ściśle z przesłanką niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Przesłanka ta, w ocenie sądu, winna być brana pod uwagę również przy decydowaniu o uprawnieniach do świadczenia pochodnego w postaci równoważnika za brak lokalu. Wynika z tego, zdaniem sądu, że funkcjonariuszowi nie przyznaje się równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, jeżeli nie przysługuje mu prawo do uzyskania przydziału lokalu w drodze decyzji administracyjnej wobec wystąpienia jednej z przesłanek negatywnych określonych w art. 95 ust. 1 ustawy o Policji. Taką przesłanką jest posiadanie przez policjanta lub jego małżonka w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, nie jakiegokolwiek lokalu mieszkalnego, ale odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo domu jednorodzinnego, lub domu mieszkalno-pensjonatowego. Stanowisko wyrażone w tezie glosowanego orzeczenia należy uznać za nietrafne. Na reguły egzegezy prawniczej powołują się również sędziowie negujący prawo do równoważnika za brak lokalu w przypadkach posiadania lokalu mieszkalnego, który nie zaspokaja potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza i jego rodziny. Uznają, że wynik wykładni językowej przepisów regulujących prawo do równoważnika za brak lokalu nie pozwala na przyznanie tego prawa osobom posiadającym lokal mieszkalny o powierzchni mniejszej od przysługujących norm zaludnienia, a stosowanie wykładni systemowej i funkcjonalnej do interpretacji tych przepisów jest działaniem niewłaściwym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 czerwca 2008 r., II SA/Wa 242/08 w uzasadnieniu tego orzeczenia wyraziłexpressis verbis, że wykładnia gramatyczna art. 92 ust. 1 ustawy o Policji prowadzi do wniosku uznającego prawo do równoważnika za brak lokalu tylko w sytuacji, kiedy policjant lub członek jego rodziny nie posiada w ogóle lokalu mieszkalnego, a nie odpowiedniego lokalu mieszkalnego. W uzupełnieniu swoich rozważań warszawski sąd uznał, że „pojęcie lokalu mieszkalnego jest inne, gdy mowa jest o przydziale funkcjonariuszowi lokalu mieszkalnego – wówczas, zgodnie z treścią art. 88 ustawy o Policji, lokalem mieszkalnym jest lokal położony w miejscowości, w której policjant pełni służbę, lub położony w miejscowości pobliskiej, a nadto wielkość tego lokalu musi w odpowiedni sposób uwzględniać liczbę członków rodziny policjanta i inne uprawnienia do zwiększonej powierzchni, inne zaś, gdy sprawa dotyczy przyznania policjantowi równoważnika pieniężnego związanego z brakiem lokalu mieszkalnego położonego w miejscowości, w której policjant pełni służbę, lub położonego w miejscowości pobliskiej – wówczas, zgodnie z treścią art. 92 ust. 1, pod pojęciem lokalu mieszkalnego rozumie się każdy lokal mieszkalny (niezależnie od jego wielkości) znajdujący się w posiadaniu policjanta lub członków jego rodziny”. Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 31 sierpnia 2010 r., IV SA/Gl 112/10 stwierdził, że warunkiem koniecznym do uzyskania równoważnika za brak lokalu jest spełnienie przesłanek do przydzielenia lokalu na zasadach określonych w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, tj. nieposiadania lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. W ocenie gliwickiego sądu, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej policjant w służbie stałej lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji, posiadają spółdzielczy lokal mieszkalny, w tym lokatorski lub własnościowy, oraz spółdzielczy lokal mieszkalny zajmowany na podstawie umowy najmu, to bez względu na jego powierzchnię prawo do równoważnika za brak lokalu nie przysługuje. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale Składu Siedmiu Sędziów z dnia 21 kwietnia 2008 r., I OPS 3/08 wyraźnie wskazał na różnice pomiędzy sytuacją policjanta ubiegającego się o równoważnik za brak lokalu, a sytuacją policjanta uzyskującego lokal służbowych (funkcyjny). W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, że przepis art. 92 ust. 1 ustawy o Policji wyraźnie wiąże uprawnienie policjanta do równoważnika pieniężnego z tym, że policjant lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, a nie z tym, że nie posiadają lokalu o powierzchni odpowiadającej normom zaludnienia lokali mieszkalnych przeznaczonych na lokale mieszkalne dla policjantów, o których mowa w art. 90 ustawy o Policji. Także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 13 sierpnia 2008 r., III SA/Kr 392/08 uznał, że prawo policjanta do przydziału lokalu mieszkalnego zostało określone jako prawo do lokalu o określonej powierzchni, natomiast prawo do równoważnika pieniężnego zostało związane z tym, że policjant (członkowie jego rodziny) nie posiada lokalu mieszkalnego, a nie z tym, jaka jest powierzchnia posiadanego lokalu. Łączna wykładnia przepisu art. 92 ustawy o Policji i § 1 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MSWiA o równoważniku, zastosowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie pozwoliła na przyjęcie założenia, że ustawodawca uzależnia lub wiąże prawo do równoważnika z przysługującymi funkcjonariuszowi normami zaludnienia. W wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r., II SA/Wa 1457/07 sąd ten stwierdził, że przepis art. 92 ustawy o Policji nie odnosi się i nie odsyła do przepisów regulujących normy zaludnienia. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 stycznia 2009 r., I OSK 223/08 przytoczył kolejny argument negujący uprawnienia do równoważnika w przypadku osób posiadających jakikolwiek lokal mieszkalny. Jak wynika z uzasadnienia tego orzeczenia, nie tylko wykładnia gramatyczna, lecz także wykładnia celowościowa uzasadnia odmowę prawa do równoważnika za brak lokalu w sytuacji posiadania przez policjanta lub członka jego rodziny lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. W orzeczeniu tym sąd stwierdził, że celem, dla którego przyznawany jest równoważnik za brak lokalu, jest umożliwienie pokrycia przez policjanta kosztów wynajmu lokalu, bądź też używania cudzego lokalu na podstawie innej, odpłatnej umowy. Jak wynika z uzasadnienia tego wyroku, celu takiego nie spełniałby równoważnik przyznany funkcjonariuszowi posiadającemu lokal mieszkalny (lub też mieszkającemu w lokalu małżonka) o powierzchni mniejszej niż przysługująca według norm zaludnienia, gdyż byłoby to świadczenie nie za brak lokalu mieszkalnego, lecz rekompensata za zamieszkiwanie w lokalu o mniejszej powierzchni. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 stycznia 2008 r., I OSK 1709/06 stwierdzając, że równoważnik za brak lokalu nie może stanowić świadczenia o charakterze rekompensacyjnym za uciążliwości związane z zamieszkiwaniem w lokalu „z przydziału służbowego” o mniejszym niż przysługującym metrażu. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wyrażonej w wyroku z dnia 12 grudnia 2007 r., II SA/Ke 603/07 wykładnia funkcjonalna i cel, jakiemu mają służyć przewidziane w rozdziale 8 ustawy o Policji formy pomocy dla policjantów, nie sprzeciwiają się w żadnym wypadku interpretacji prawa do równoważnika pieniężnego wynikającej z wykładni gramatycznej. Kielecki sąd wysnuł tezę, że jeżeli policjant wyraża zgodę na posiadanie w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego niespełniającego norm zaludnienia, równoważnik pieniężny mu nie przysługuje. Bez znaczenia, w ocenie sądu, pozostaje kwestia, czy lokal taki policjant uzyskał z zasobów policji czy w jakikolwiek inny sposób. W tym przypadku chodzi bowiem o sam fakt posiadania lokalu w miejscu pełnienia służby. Uzasadniając swoje stanowisko, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził, że za takim rozumieniem prawa do równoważnika pieniężnego przemawia także przepis § 2 rozporządzenia MSWiA o równoważniku, uzależniający wysokość tego świadczenia jedynie od faktu, czy policjant posiada członków rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji, czy też nie. W każdym z przypadków stawka równoważnika jest bowiem określona dziennie i bez powiązania z przysługującymi policjantowi normami zaludnienia. Przy założeniu racjonalności prawodawcy, kielecki sąd wywiódł, że zgodnie z zasadą równego traktowania podmiotów znajdujących się w tej samej sytuacji prawnej, równoważnik w takiej samej wysokości otrzymałby policjant posiadający wprawdzie w miejscu pełnienia służby lokal mieszkalny, lecz niespełniający norm zaludnienia, jak i funkcjonariusz lokalu takiego nieposiadający w ogóle. Takie rozumienie prawa do równoważnika w ocenie sądu stawiałoby pod znakiem zapytania określony przez ustawodawcę cel tego świadczenia. Na wykładnię celowościową powołał się także Skład Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale z dnia 21 kwietnia 2008 r., I OPS 3/08 stwierdzając, że równoważnik pieniężny ma charakter ekwiwalentu za ponoszone przez policjanta koszty wynajęcia lokalu, którego nie może zapewnić podmiot zatrudniający policjanta.